شفای درون_ تصویر سازی

من تجسم خوبی دارم طوریکه اگر بخواهم یک موقعیت را تصویرسازی کنم به راحتی احساسات آن شرایط را می‌توانم حس کنم. این قابلیت برای تغییر احوالاتم خصوصا در شرایطی که امکان استفاده از ابزار دیگری را ندارم، دستیار بسیار مفیدی است.
در این مواقع معمولا یک مکانی که از بودن در فضایی شبیه به آن احساس خوبی می‌گیرم را تجسم می‌کنم و شروع به تجربه‌ی زندگی در آن محیط می‌کنم. من عاشق طبیعت، صداها و بوهای آن هستم مثل صدای پرنده‌ها، صدای آب، بوی خاک نم‌خورده، برگ‌های خیس، درخت و … هستم.
خانه‌ای را که دوست دارم در آن فضا تجسم می‌کنم و با جزئیات شروع به زندگی در آن خانه و فضا می‌کنم. هر وقت این کار را انجام می‌دهم به سرعت احساس قدردانی در من بیدار می‌شود. تمام آنچه دلم می‌خواهد را در کمتر از 10 دقیقه زندگی می‌کنم.
تجربه‌ی این احساسات از طریق تصویرسازی برای من نشانه‌ای از وسعتِ بسیار زیادِ ما انسان‌هاست که می‌توانیم هر آنچه دوست داریم خیلی خیلی راحت، هر زمان که اراده کنیم در کسری از ثانیه تجربه کنیم.
اگر نخواهم نام طی الارض را🤭 روی این ویژگی ما انسان ها بگذارم، انصافا “واسع= وسیع بودن” برازنده‌ی آن هست.

ساناز کاشانکی